Historie

De geschiedenis van Vereniging de Stichtse Aanspanning Doorn

* volgt nog *

 

Dit werd geschreven zo’n 50 jaar geleden in het september nummer van de Hoefslag na de allereerste Kastelentocht te Doorn:

Doorn, 11 september 1966, Ware het niet dat we het midden van de 2Oste eeuw inmiddels gepasseerd zijn, dan hadden wij ons zondag 11 september ji. in de Middeleeuwen gewaand, toen ridders en edelvrouwen in die vorstelijke kastelen de scepter zwaaiden. Statige burchten doemden uit de vroege ochtendnevel en eeuwenoud geboomte voor ons op, een oase van rust en voornaamheid, van statigheid en een glorievol verleden begon geschiedenis te spre­ken voor degene die het zien en horen wilde. De zon begon z’n speelse stralen door de lommerrijke tuinen van deze landgoederen te zenden en het was alsof er een nieuwe wereld voor ons open ging. Geen voort ­snellende en jachtende mensen, niets van dit alles, alleen maar ,,rust”. En dan opeens horen we deze serene stilte doorbreken met hoefgetrappel en nog romantischer ontvouwt zich dan deze schoonheid van de natuur. Nog vèrder terug in de eeuwen wanen we ons en het is alsof de jaartelling enige tijd stil heeft gestaan. Een lange, voor het oog onafzienbare stoet antieke rijtuigen is in aantocht. Ze zijn met een of meer paarden bespannen, zelfs pony’s treft men onder de bespanningen aan.

Kleding op het Rijtuig

In vele gevallen zijn de eigenaren of koetsiers gekleed in bijpassend kledij uit honderd en meer jaren terug. Het is een compleet sprookje, dat werkelijkheid is. Deze imposante stoet van 23 rijtuigen schenkt de kas­telen een nog fraaier decor en we komen ogen te kort om alles goed in ons op te nemen, doch het ganse tafereel is adembenemend mooi. Er reizen veel passagiers met de rijtuigen mee en iedereen geniet op een wijze die niet onder woorden is te brengen, maar die zonneklaar van de rustige, ont­spannen gezichten valt af te lezen. Men ziet in één oog­opslag, dat er bijzonder veel werk van deze 40 km lange rijtoer is gemaakt. Om plm. half elf is men van hotel ,,Bella Vista” in Zeist vertrokken, alwaar het feest begon met goede koffie en heerlijk appelgebak met slagroom.

Kasteel Moersbergen

De eerste pleisterplaats zou kasteel Moersbergen tussen Driebergen en Doorn zijn en wij in ons gemotoriseerd vervoermiddel waren wel een beetje jaloers op de dames en heren in deze door levende paardenkrachten voortbewogen stoet. Ten einde overal een pied à terre te hebben, hadden we de wagen met proviand en dranken van Joy, gevolgd langs een snellere route, zodat we op de rustplaatsen de stoet konden zien aankomen. Gebolhoede juryleden waren dan meestal ook ter plaatse om zich van een strate­gisch juist punt te verzekeren.De heren Storm de Grave en Molenkamp waren met de moeilijke taak belast om uit die fraaie bespanningen het mooiste geheel te halen en de heren Ripping en v. d. Marel zouden eens eventjes uitmaken wie de meest perfecte aanspanning, teugelvoering en dergelijke had. Alvorens we bij Moersbergen alle paarden en rijtuigen van naderbij gingen observeren, maakten we eerst een praatje met de tegenwoordige huurder van het kasteel, de antiquair Van Alfen. Deze burcht stamt uit de 18de eeuw en 35 jaar geleden heeft de toenmalige eigenaar, de heer Lüden (directeur van de Nederlandse Bank), het nog laten restaureren. Bij het verscheiden van de familie Lüden werd de bezitting aan het Utrechts Landschap geschon­ken en hiervan huurde de heer Van Alfen het kasteel. Negentig ha bossen, bouw- en weiland omvat het land­goed en enkele boerderijen geven op gepaste wijze cachet aan het geheel. Het is jammer, dat particulieren dit alles niet meer in stand kunnen houden. De heer Van Alfen kan nog voldoende tuinpersoneel krijgen, want de gazons zag en er als een biljartlaken uit, maar met huishoudelijke hulp is het moeilijker gesteld. Een schat aan antiquiteiten stoffeert het interieur, dat cen­traal verwarmd is.